Random.

Er zijn zo van die dingen die me opvallen. En die ik vreemd vind. Die me zelfs een klein beetje storen. Van die dingen waar ik dagelijks mijn hoofd over kan breken. Waarover ik met mijn girlsquad al ellenlange discussies had. In sommige gevallen kan je de schuld op Murphy steken, maar voor andere dingen is helemaal geen verklaring te vinden. Here I go (again).

  • De meerderheid van de mannen post op Tinder hoe groot ze zijn. Waarom? Willen wij vrouwen niets te maken hebben met kleine mannen? Is het voor ons echt zo belangrijk dat de man aan onze zijde nog steeds hoog boven ons uittorent als we onze hoogste hakken dragen? Of willen die mannen insinueren dat ze ook down under heel wat te bieden hebben? Voor dat laatste is trouwens geen enkel wetenschappelijk bewijs dat dat allemaal in verhouding is, maar dit terzijde. Ik voerde deze discussie al meermaals met vriendinnen. De meningen zijn verdeeld en ik weet het dus nog steeds niet. Of is het een combinatie? Lieve mannen, vertel mij gewoon, voor eens en voor altijd, waarom vermelden jullie altijd jullie lengte op jullie profiel? Een klaar en duidelijk antwoord op deze vraag zou er voor zorgen dat ik me weer volledig op jullie andere interessante schrijfsels onder jullie profielfoto (lees: looks) kan richten. Alvast bedankt!
  • Als je vermagert vermager je altijd eerst op de plaatsen waar het niet nodig is. Mijn benen bijvoorbeeld, die vallen altijd eerst af. En die waren al slank. Of toch slank in vergelijking met de rest van mijn lichaam. Of mijn billen, die al zo goed als onbestaande waren, verdwijnen als sneeuw voor de zon. En als je durft, per ongeluk, door nog maar naar een taartje te kijken, een kilootje aan te komen, plakt die kilo er garantie aan waar het niet nodig was. Helaas geen extra vulling voor mijn te platte billen, wel wat bij op mijn buik die het echt niet kon gebruiken. Maar echt niet. En als ik dan weer een kilo afval: hop, weer een stukje kont minder. Het is verdorie niet eerlijk.
  • Als ik een hele zondag tijd heb om in mijne onesie, een sexy exemplaar met luipaardprint trouwens, in bed te liggen en serie te kijken, vind ik dat absoluut niet leuk. Na een aflevering of twee verveel ik mij dood en wil ik iets doen. Naar buiten. Gaan winkelen. Opruimen. De afwas doen. Strijken zelfs. Als ik er de tijd voor heb kan Netflix me niet boeien, meer nog ik vind het zelfs onnoemelijk saai en geen enkele film en serie lijkt interessant. Als ik geen tijd heb, en nog moet opruimen, naar de carwash moet, een valies moet maken, poetsen, studeren of dringend moet vertrekken, lijkt Netflix het meest interessante wat er is. Plotsklaps zijn er duizenden series en films die ik abso-fuckin’-lutely wil zien en die gigantisch interessant lijken. Echte must-see’s. Slim als ik ben, slaag ik deze topseries op bij mijn favorieten, onder het motto ‘als ik ooit eens vijf minuten tijd heb, op zo’n lange lazy sunday, dan weet ik tenminste wat kijken’. Helaas werkt dat niet en speelt deze vicieuze Netflix-cirkel zich opnieuw en opnieuw en opnieuw af.
  • ’s Maandags ga ik, bijvoorbeeld, werken in een jeans met een hemd. Geen trui. Ik heb koud, de hele dag en zit bijna te klappertanden achter mijn computer. Dinsdag ga ik voor een trui, want ik wil mijn tanden sparen en blauwe handen vermijden. De chauffage denkt daar blijkbaar hetzelfde over, wil niet langer dat ik koud lijd, en stookt een beetje harder. Ik smelt. Er staat bijna letterlijk een plasje zweet onder mijn bureaustoel. ‘Doe die pull dan toch uit’ hoor ik je denken. Onmogelijk: okselvijvers. Niet zo handig. Woensdag laat ik die trui weer thuis, een t-shirtje dit maal. Aangekomen op ’t bureau, blijkt de chauffage overwerkt na een dagje hard stoken. Klappertanden en kippenvel. De hele dag. Waarom kan er niet gewoon een constante temperatuur zijn? Met schoenen en parkeerplaatsen gaat het net zo. Ik doe al weken platte, comfortabele schoenen aan om naar Leuven te gaan, want iets met circulatieplannen en parkeerproblemen zou er voor kunnen zorgen dat ik ver moet stappen. Ik sta al weken aan een stuk zo goed al voor de deur van mijn gekozen bestemming geparkeerd. Genoeg gezeverd, genoeg gemakkelijke schoenen, ik ga voor killerheels met een spitse punt. Die paar meter van de auto tot aan de deur kunnen mijn arme schaapjes van tenen heus wel aan. Ik kom aan in Leuven, vol goede moed, en er is in de geburen van mijn bestemming geen plaats te bespeuren. In de verste verte niet. Vreselijk. De kleine teen van mijn rechtervoet zegt vanaf nu ook absoluut ‘nee’ tegen het circulatieplan.

Heb jij ook zo van die dingen die je opvallen? Dingen waaraan je je stoort? Dingen die je graag anders zou zien? Dingen waar je al meermaals je hoofd over gebroken hebt? Ik hoor ze graag!

Lekskes,

Ann-Sophie

4 gedachtes over “Random.

  1. Hahahahahahaha, schitterend, dat van die plekken waar je vermagert waar niet mag is net hoe jouw vetverdeling is. Bij mij is het dus omgedraaid, ik wil vermageren aan mijn benen, maar niet op mijn bovenlichaam, guess what….en wat die mannen betreft ik ben zo’n vrouw die liever niet heeft dat haar man kleiner is wanneer ze hakken aanheeft….been there done that en het werkt niet :-), kleingeestig en oppervlakkig I know…

    Like

  2. Haha, het meeste vind ik wel herkenbaar, behalve dat van Netflix. Er boeit mij altijd wel iets, hoeveel of hoe weinig tijd ik ook heb 🙂

    Like

Wat jij mij wil zeggen.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s