Lichaamslijst(je).

Sinds anderhalf jaar ongeveer ben ik enorm veel met mijn lichaam bezig. Het laatste half jaar is dat, omwille van het sporten, alleen nog maar vermeerderd. Dat ik nu ook effectief kan zien dat mijn lichaam verandert, vind ik geweldig, maar toch niet altijd even gemakkelijk. Toen ik nog een pak zwaarder was dan nu, had ik weinig of geen complexen. Nu ik heel wat kilo’s kwijt ben en er eigenlijk heel wat beter uit zie, heb ik heel wat meer punten waar ik niet tevreden over ben. Raar maar waar. Dat andere mensen ongevraagd hun mening geven over mijn lichaam en de weg die ik afgelegd heb, helpt ook niet. Ik oordeel ook over anderen, absoluut. Als ik op strand lig, op een terrasje zit of gewoon ergens rondloop  beoordeel ik de mensen. Die heeft wel mooie billen. Amaai, op die benen ben ik jaloers. Die man staat goed met dat grijze haar. Enzovoort. Maar ook: blij dat ik zo geen neus heb. Die is wel echt uit model, zo’n lang lichaam en zo’n korte benen. Zien mijn armen er ook zo slecht uit? Maar dat echt aan iemand zeggen of die mensen in kwestie ongevraagde tips geven, dat zal ik nooit doen. Omdat ik dat zelf niet zo tof vind. En soms zelfs een tikkeltje onbeleefd. Soms is dat ook gewoon oké en leuk en goed bedoeld, maar heel vaak dus ook niet.

Met de mama en de zus en ook met vriendinnen heb ik het er regelmatig over. Wat vind vind je nu echt mooi en leuk aan jezelf? Wat zou je zonder enige twijfel willen laten veranderen of inruilen voor ander en beter? Welke littekens heb je en hoe kom je eraan?

Dingen die ik best leuk/mooi vind aan mijn lichaam:

  • Mijn benen. Ze zijn slank in vergelijking met de rest van mijn lichaam. Ik ben tevreden met de vorm, ze zijn best wel gespierd en ze worden mooi bruin in de zomer. Als het weer het toelaat zal je mij steevast met een (kort) rokje of shortje tegenkomen.
  • Mijn schouders. Niet te smal en niet te breed. En recht.
  • Mijn wenkbrauwen. Ik moet er weinig aan doen, de vorm is prima, moet soms enkele verdwaalde haartjes wegplukken, maar dat is snel gedaan. Ze zouden wel een beetje donkerder mogen, maar dat heeft dan weer veel met mode te maken. En met een beetje wenkbrauwpoeder is dat snel opgelost.
  • Mijn tenen. Ik vind voeten niet zo’n mooi lichaamsdeel en lange tenen vind ik zelfs gewoon vies. Mijn tenen zijn klein en kort. Gelukkig. De nagels zijn altijd voorzien van een kleurtje en mijn voeten zijn altijd gebruind. Ze zien er eigenlijk wel schattig uit.
  • Mond. Ik ben tevreden over de vorm en lippenstift staat leuk. Dus niets te klagen daarover. Er staat aan de rechterkant boven mijn lip een sproetje. Dat vind ik leuk.
  • Zomersproetjes.

dingen die ik zou willen veranderen of inruilen voor ander en beter:

  • Mijn neus en oren. De vorm is oke, daar kan ik perfect mee leven. De binnenkant, dat is wat anders. Bloedneuzen. Oorontstekingen. Geen leuke dingen. Ben al bij verschillende artsen langsgeweest en heb al verschillende behandelingen ondergaan. Niets helpt, ze blijven een zwak punt.
  • Buik. Het dikste deel aan mijn lichaam. En niet plat. Hoewel dat de laatste tijd stukken beter is. En niet stevig, slap zelfs. Hoewel ook dat er de laatste tijd goed op vooruitgaat.
  • Kin. Mijn onderkin is nogal klein. Een familietrekje. In profiel is dat niet zo mooi. En op foto bezorgt dat mij vaak een dubbele kin. Een iets grotere onderkin zou dus geen kwaad kunnen.
  • Handen. Ze zijn klein. Mijn vingers lijken net worstenbroodjes. Ik heb de slechte nagels van België en omstreken. Heb altijd velletjes en wondjes aan m’n vingers. Mijn handen zijn altijd bruin waardoor ze op een of andere manier altijd vuil lijken. En ik was die nochtans zeker tien keer per dag.

de littekens:

  • Brandwonden op mijn rechter onderarm. Als zevenjarige ging ik de mama helpen met koken. Ik ging de steak in de pan leggen. Ik vond dat allemaal een beetje eng, dus gooide die steak met veel zwier van op een afstandje in de pan. De steak was waar hij moet zijn, de hete boter belandde op mijn arm. De vlekken worden minder met de jaren en in de zomer zie je ze bijna niet meer.
  • Littekens op mijn kin. Als ik iets meot doen dat ik niet graag doe of een beetje stress heb of nerveus ben, pruts ik aan mijn kin. Na jaren prutsen zijn er wel wat littekentjes ontstaan. Ik probeer dat niet meer te doen en heb nu allerlei zalfjes om ero te smeren, en ze werken.
  • Een litteken op mijn hiel. Zomerschoenen en mijn hielen zijn een rotslechte combinatie. Ik heb blaren met hopen gehad, een keer zo erg dat je dat nog steeds ziet.
  • Striemen. Te zwaar zijn is niet zo goed voor je huid. En dat is te zien aan de mijne. Ik heb hier helemaal geen complexen over, maar ze zijn er wel.

En jij? Wat vind jij mooi en leuk aan jezelf? Wat zou je liever inruilen voor een ander onderdeel? Welke littekens heb je en hoe kom je eraan? Kan jij hier gemakkelijk over praten en delen met anderen, of vind je dit erg moeilijk?

Lekskes,

Ann-Sophie

 

20 gedachtes over “Lichaamslijst(je).

  1. zo zo er zijn toch nog wat dingen die je anders wilt
    ik denk dat je na al dat werk nu toch wel tevreden mag zijn

    ik zelf zou mijn dikke buik wel wat minder hebben , en ik loop en fiets wat af
    maar ik vind zo veel nog zo lekker

    wens je suc6

    Liked by 1 persoon

  2. Ik kan daar moeilijk over praten met vriendinnen of familie, eigenlijk zelfs helemaal niet. Online heb ik er gelukkig minder moeite mee. Ik ben wel content met mijn haar, ik ben van nature goudblond en dat zie je toch niet zoveel. Het is ook sterk en groeit als kool, dus ik kan daar enkel maar blij mee zijn. Vreemd genoeg vind ik mijn voeten ook best wel mooi en mijn ogen lichten op in de zomer, dat vind ik ook wel leuk. Ik ben niet zo tevreden met mijn brede heupen en mijn borsten zouden wel een maatje kleiner mogen. Nu krijg ik sommige jurkjes niet dicht door die twee en dat vind ik heel spijtig.

    Like

    1. Bij mij zijn het niet de heupen of de borsten die ervoor zorge dat jurkjes niet dicht gaan, maar het gebrek aan een taille…
      Ik vond het net veel moeilijker om er de erste keer online iets over te schrijven. Dat is nu ook al weer een hele tijd geleden, maar heb daar echt mijn grenzen voor moeten verleggen, terwijl ik in’t echt daar altijd heel open over was. Die dingen zijn toch echt bij iedereen anders he!

      Liked by 1 persoon

      1. Ik vind het net veel gemakkelijker om online (weliswaar anoniem) mijn twijfels te delen. Tegen vriendinnen zeg ik daar totaal niets over. Raar hé, hoe dat zo kan verschillen.

        Like

  3. Ik heb heel veel moedervlekken en vooral veel erg donkere sproeten. Ik vind ze verschrikkelijk, terwijl anderen zeggen dat ze mooi zijn, want ‘dat maakt mij uniek’. Ik haat het. Gelukkig is mijn gezicht ervan bespaard gebleven. Volgende week ga ik naar de dermatoloog om me opnieuw te laten controleren op gevaarlijke plekjes en om enkele te laten wegsnijden.

    Like

  4. ik ben blij met mijn borsten. niet té groot maar ook niet té klein en ze zijn (nog) stevig. 🙂

    mijn buik had iets platter gemogen. maar ja… het leven is te leuk om de hele tijd op alles te letten…

    Like

  5. mijn neus had ik wel liever wat kleiner, maar voor de rest heb ik geen klagen.
    Ik kijk ook graag naar andere mensen (vooral op een zonnig terrasje natuurlijk), maar zou nooit iets denigrerends daarover zeggen tegen de mensen in kwestie. Veel vrouwen klagen over zichzelf terwijl er mannen zijn die net de dingen waarover ze klagen graag zien! Ik lees hierboven bvb. al over te grote borsten, brede heupen, een buikje, enz…
    Het komt er gewoon op aan om je geen complexen te maken over je eigen lichaam. Per slot van rekening is niemand perfect!

    Like

  6. Ik vind één ding aan mijzelf he-le-maal niks: mijn kin/halslijn. Onderkin, hangende vellen. Zelfs toen ik twintig was en qua gewicht perfect was, had ik die onderkin al, is een familiedingetje. Ik heb al zitten kijken, voor 2000 euro halen ze de boel op. Ik gooi nog niet weg, dat ik het ooit ga laten doen 😉

    Like

    1. Ik heb zelf ook al opzoekingswerk in die richting gedaan. En ook ik ben niet zeker dat ik nooit iets ga laten veranderen aan mezelf. Maar ik heb een beetje schrik dat eens ik begin, niet meer kan stoppen. Want bij die strakke buik, passen toch geen slappe borsten en armen enzovoort. Achja, voorlopig sport ik gewoon, maar wie weet ooit…

      Liked by 1 persoon

  7. Ik vind het zo tof om te lezen dat je stilstaat bij je positieve punten. Als styliste zie ik vaak dat vrouwen een negatief beeld van zichzelf hebben. Minpuntjes kunnen ze zonder probleem opnoemen, maar positieve punten vinden ze veel moeilijker! En dat is zo spijtig…. terwijl dit bij mannen vaak net het tegenovergestelde is…

    Like

  8. Heb je even :-)? Mijn benen zijn te kort, mijn bovenlichaam te lang. Borsten aan de te kleine kant. Mijn rug groeit scheef, ik krijg aderspat en mijn oogleden beginnen te hangen :-). Wat vind ik wel mooi, mijn armen en handen, voeten, buik, poep en mijn mond………ça va dus nog 🙂

    Like

Wat jij mij wil zeggen.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s