Het geluid van de zomer.

Gisterenochtend ging het in het programma Hautekiet op Radio 1 over de ijskar. Er worden gasboetes uitgedeeld aan mannen die na 20u ’s avonds nog met een melodietje rondrijden. Het verstoort de rust en het maakt slapende kinderen wakker. Blijkbaar. Ik was helemaal ondersteboven van dit bericht. Ik vond dat oprecht erg en ik was in shock. Hoe kan je nu iets hebben tegen het deuntje van de ijskar? Ik vind dit een voorbeeld van absolute onverdraagzaamheid. Dit kan er bij mij absoluut niet in. Die onverdraagzaamheid dan, want een ijsje smaakt altijd. De ijskartune is een prachtig geluid. Als ik zo’n ijskar hoor is het voor mij pas echt zomer. Het roept herinneringen op van vervlogen zomers.

Zomers die ik als kind uren buiten doorbracht. In het zwembad, in de zandbak, op de schommel. En ’s avonds hoorde ik dan het deuntje van ijskar ‘Glace Albert’, door ons steevast ‘glasje bèrt’ genoemd, renden we op onze blote voeten naar de straat om hem tegen te houden. Voor een hoorntje met twee bollen vanille en spikkels.

Later, als ik iets minder kind en iets meer student was, waren er de zomers van het studeren. Niet dat ik nostalgisch terugkijk op die zomers, maar ik herinner me wel nog de verschillende keren dat ik na een dag blokken en zwoegen ’s avonds laat, op mijn blote voeten, de straat op rende om ‘glasje bèrt’ te stoppen. Voor een hoorntje met twee bollen vanille. Zonder spikkels, want daar was ik toch net iets te oud voor geworden en eigenlijk is dat helemaal niet zo lekker.

Vorige zomer was de zomer zonder verlof, omdat ik pas van job veranderd was en verlof nemen een luxe was die ik me niet kon permitteren. Een luxe die ik me wel kon permitteren was een ijsje van de ijskar, na een drukke werkdag. Na het horen van de ijskartune, zo rond een uur of tien ’s avonds, rende ik, op mijn blote voeten, de straat op om ‘glasje bèrt’ tegen te houden. Voor een hoorntje met één bolletje vanille, want ondertussen kan ik niet meer zo veel eten. En ik stond daar niet alleen. Mijn buren, die ondertussen ook niet meer de kleine kinderen van weleer zijn, waren alvast ook paraat.

ijsjeDeze zomer moet er niet gestudeerd worden en heb ik wel verlof, maar ik hoop alvast dat ik ’s avonds laat nog steeds het prachtige deuntje van ‘glasje bèrt’ hoor en, als ik er zin in heb, op mijn blote voeten, de straat kan op rennen om hem tegen te houden. Voor een hoorntje met een bol vanille. En dat ik mijn buren nog eens zie, zwaaiend naar de ijskarman. Ik hoop dat echt. Dat ik ook op deze zomer zal kunnen terugkijken als eentje met ijskarren met een deuntje. En ik niet alleen.

Die mooie momenten, en later prachtige herinneringen, zijn toch veel waard? Veel meer dan een uurtje langer slecht slapen op een kamer die toch te warm is. Pakken meer dan dat ieder voor zijn eigen tv zit. Massa’s meer dan de massa’s onverdraagzaamheid die er is. Leve de ijskartune, hét geluid van de zomer.

Lekskes,

Ann-Sophie

11 gedachtes over “Het geluid van de zomer.

  1. Groot gelijk. Tegenwoordig zouden ze voor alles een boete willen uitschrijven maar sommige dingen hebben nu eenmaal hun plaats in de maatschappij verworven, lang voor ze de gasboetes hadden uitgevonden, en dus moeten ze daar ook vanaf blijven 😉
    Ijsjes zijn een belangrijk deel van onze maatschappij 😉

    Liked by 1 persoon

  2. Mensen die daartegen klacht indienen moeten ze opsluiten, zuurpruimen! 🙂
    Nee, ik begrijp je verontwaardiging. Hoe kan dat nu storend zijn?
    en so what als een kind daar eens van wakker wordt. Volgens mij was dat zo bij iedereen van onze generatie en daar heeft niemand wat aan overgehouden…

    Like

  3. Ach, dan zou je eens in mijn straat moeten wonen. 🙂 Omdat het ziekenhuis vlak achter mijn huis ligt, mag de tune van de ijskar niet spelen als ze in mijn straat passeren. Ik hoor ze dus altijd in de verte, maar als ze aan mijn deur passeert, dan weet ik het nooit. Mijn blijdschap was dus altijd dubbel zo groot als ze stopte aan de voordeur van mijn tante 🙂

    Like

  4. Ik kom zelf uit Haarlem en ben echt opgegroeid met de ijscowagen. Heerlijk! Nu woon ik in Rotterdam en komt er echt maar heel af en toe een wagen langs. Beetje jammer….

    Like

Wat jij mij wil zeggen.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s