14-18.

0fd547ae-3af6-46e7-bccb-4f488697266711 november, Wapenstilstand. Hoewel ik in’t algemeen niet van feestdagen houd, wegens alle winkels toe en heel snel, voor een overklaarbare reden, een opgesloten gevoel, vind ik het een belangrijke dag. Het einde van de Eerste Wereldoorlog. Wapenstilstand. Gedaan met strijden. De Groote Oorlog heeft mij altijd al geïnteresseerd. Oorlogsboeken vond ik als kind altijd al mooi. De mooiste liefdesverhalen zijn die uit oorlogstijd. Geschiedenis over de Eerste Wereldoorlog vond ik super interessant. Films en series over dat onderwerp vind ik zo goed als altijd geweldig. En de overblijfselen van de Grote Oorlog in West-Vlaanderen vind ik absoluut de moeite waard om te bezoeken.

Dit jaar wordt er extra veel aandacht besteed aan de oorlog. 100 jaar Groote Oorlog. Vandaag werd dat allemaal nog eens extra in de verf gezet. Zo ook op Studio Brussel. Deze namiddag was het programma 14-18 op antenne. Nummers en verzoeknummers die allemaal iets met de oorlog te maken hadden. En ik was fan. Er zijn prachtige liedjes geschreven over de oorlog. Stuk voor stuk klassiekers en steengoede songs. Zowel Belgische als internationale. Engelse als Vlaamse, Franse en Italiaanse. Rustige en trieste, maar ook vrolijke en luide/ Het viel me bijvoorbeeld op dat enkele songs over de oorlog echte feestliedjes zijn. Ergens vind ik dat toch een beetje raar, als ik daarover nadenk. Totaal uit de bol gaan op de noten van liedjes over de zwartste stukken uit de geschiedenis.

Een stukje uit het programma dat ik ook goed vond, en schoon en pakkend en prachtig, was een interview met Stijn Meuris. Het was een pakkend interview met een man die een hart heeft voor de oorlog. Het ging over zijn liedje met Noordkaap, ‘Een heel klein beetje oorlog’ en over zijn gevoel daarbij. Maar wat me vooral bijblijft is wat hij op het einde van het interview zei. In simpele, banale woorden. Het was min of meer dit: Heel wat mensen zijn die events rond de oorlog een beetje beu, ze vinden dat het allemaal een beetje teveel van het goede is. Dat het soms zelfs wat irritant wordt. Maar dat de irritantheid, van al die evenementen en die hele oorlog in de kijker, honderd keer minder irritant is dan de oorlog zelf. Die Groote Oorlog was veel en veel irritanter, dus laten we met zijn allen nog maar even alles lekker irritant herdenken.

Simpel. Schoon. Duidelijk. Eerlijk en oprecht. Ontroerend en Pakkend. Ik was er, eerlijk waar, eventjes niet goed van.

 

De hele lijst is trouwens te herbeluisteren op Spotify, absoluut de moeite.

Lekskes,

Ann-Sophie

 

4 gedachtes over “14-18.

  1. ik heb het interview ook gehoord
    Oorlogen moeten herinnerd worden, om te beseffen hoe erg ze zijn. Wie ooit de vele getuigenissen van die Eerste Wereldoorlog zag in de Westhoek, en dan nog ’s avonds de Last Post gaat bijwonen, blijft onder de indruk

    Like

Wat jij mij wil zeggen.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s