SOS, boodschap in een fles.

Op een berg in de Sierra Nevada is onlangs een briefje teruggevonden dat er 30 jaar geleden is achtergelaten door Tim Taylor. Op dertienjarige leeftijd liet Tim Taylor een briefje achter op een bergtop die hij tijdens een kamp in zijn eentje beklom. De vinder van het briefje contacteerde Tim, en zo is de cirkel rond.

Dit bericht las ik vanmiddag ergens op een website van een krant. Eigenlijk moest ik werken voor school, maar mijn concentratie was voor de zoveelste maal op vakantie naar de Canarische eilanden of een ander tropisch oord. Ik ben er jaloers op, op mijn concentratie. Die zit namelijk om de haverklap te luieren op een strandstoel in de blakende zon, terwijl ik hier in koud Belgenland zit te verkleumen, te bibberen en te beven.  Maar dit  even terzijde. Nieuwsberichten lezen is een van mijn favoriete bezigheden als ik me op mijn bureaustoel achter mijn computer bevind. Liever lezen dan werken. Vaker lezen dan werken ook. Maar dit ook geheel terzijde. Vanmiddag al zittend op mijn bureaustoel achter mijn computer las ik dus dit bericht. Ik moest glimlachen, het maakte me goed gezind en zette me aan het denken. Denkend, in plaats van werkend, zat ik daar dus op mijn bureaustoel. Denkend aan vervlogen tijden. Nostalgie dus. Ik dacht aan wanneer ik als kind een briefje schreef dat samen met een ballon de lucht in werd gestuurd of in een glazen fles het ruime sop verkende.

Plezant dat dat was. Ongelooflijk. Ik wikte en woog mijn woorden altijd minutieus, ik moest verdorie toch een goede indruk maken op de ontvanger van mijn boodschap. Hoe leuker de boodschap, hoe groter de kans dat ik antwoord zou krijgen, leek me. Mijn briefje met toch wel zeker vijf goed doordachte woorden, uiteraard geschreven met mijn beste pen in mijn allerallermooiste geschrift, werd ook steevast vergezeld van een tekening. Mijn beste kleurpotloden en stiften werden ingeschakeld om een wit blad om te toveren tot een waar kunstwerk. Als alles af was, werden tekening en briefje gebundeld, zeer netjes opgevouwen en bevestigd aan de ballon of gestopt in de fles. Na deze handelingen, volgde le moment suprème, het moment waarop ballon of fles losgelaten werden en overgeleverd aan de grillen van moeder natuur. Natuurlijk hoopte ik op een gunstige wind of een voordelige zeestroom.

Eens de fles of ballon niet meer in mijn bezit waren en ik hun reilen en zeilen niet meer in de hand had, werd het zo mogelijk nog spannender. Het wachten kon beginnen. Zou ik een briefje krijgen? Of niet? En uit welke hoek van de wereld zou het briefje komen? Stiekem hoopte ik op een briefje van een opperhoofd van een of andere zeldzame indianenstam, of van de leider van de aboriginals of, nog beter, van een koning, keizer of admiraal. Dagelijks huppelde ik, dolenthousiast, naar de brievenbus. Dagelijks keerde ik met afhangende schouders, dolteleurgesteld dus, terug naar binnen. Nooit zat er een briefje bij de post voor mij. Of toch geen briefje dat een antwoord was op mijn briefje. Zo ging dat dan een paar dagen of weken door, tot ik het briefje helemaal vergeten was. Om de zoveel maanden herhaalde deze hele cyclus zich. Enthousiasme, spanning, teleurstelling. Opnieuw en opnieuw.

Nu ik oud ben, maar uiteraard nog niet versleten, vind ik het nog steeds jammer dat ik nooit een briefje heb teruggekregen. Geen enkele keer. En ik heb, echtig waar, heel wat flessen en ballonnen de wereld in gestuurd. Misschien moet ik het nog eens proberen, je weet immers nooit en hoop doet leven! En jij lieve lezer, heb jij als kind (of als volwassene) ook menig bericht via ballonnen, flessen of andere kanalen de wereld ingestuurd? Kreeg jij antwoord op je boodschappen? Of waren ook bij jou de flessen en ballonnen louter vervuiling vermomd als briefje?

Lekskes,

Ann-Sophie

4 gedachtes over “SOS, boodschap in een fles.

  1. Stom dat mensen niks terugsturen. Ik heb er nog nooit eentje gevonden, maar zou wél de moeite nemen als ik er eentje trof. Was btw een maand of wat geleden op Terschelling en daar staat een kast vol met flessenpost. Misschien staan die van jou daar wel? 😉

    Like

Wat jij mij wil zeggen.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s