And the twelve points go to…

Het Eurovisie Songfestival, al van kleins af aan ben ik er zot van. Elk jaar opnieuw geniet ik van die avonden waarop de glitter, de kitsch en de commercialiteit van het scherm druipt. Het is een echte ‘pluimen-in-het-gat-show’. Miljoenen lichtjes, gigantische arena’s volgestouwd met zo mogelijk nog grotere podia, presentatrices in jurken en op stelten waarmee ze met veel moeite een trap kunnen op en af gaan, presentatoren strak in het pak gehesen, het beste en mooist uitgesproken Engels en Frans allertijden horen, de ene act die de andere overtreft, honderden vlaggetjes zien wapperen in de zaal… En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Dit jaar werd het hele kitschcircus opgeleukt en begeleidt van commentaren van allerlei slag, door niemand minder dan Peter Van de Veire. Van de Veire was de sidekick (hoewel sidekick, zijne mond stond geen twee seconden stil) van de gebruikelijke ouwe rot in het vak, André Vermeulen. Ik ben altijd al een Peter-fan geweest. Zowel op Studio Brussel en MNM als op televisie. De commentaar van dat olijke duo was voor mij, naast de gebruikelijke glitter, confetti, veel blingbling en een heleboel nuttige en nutteloze eurosongweetjes de kers op de taart. Jurken van den Aldi, verplicht kijken naar het VTM-nieuws met Danny Verstraeten. De toevoegingen en commentaren waren magistraal. Ook de permanente stroom Tweets over Eurosong en van Peter waren ge-wel-dig. Het was een avond Eurosong as it should be. Lieve VRT, één of weet ik wie, laat Van de Veire voor eeuwig Eurosong becomentarieren. Amen.

Natuurlijk zijn er ook mindere en zelfs erg vervelende, irritante en walging opwekkende zaken aan Eurosong. Denk maar aan de vriendjespolitiek. Het woord Azzzerbeeeiiiidjaaaaan kan ik werkelijk niet meer horen. Maag keert om, hoofd begint te duizelen en nog andere ongemakken dienen zich aan. Een Westers land aan de top, olé. Euforie, of ebter Euphoria. Loreen heeft het goed gedaan, en dat haar, stikjaloers ben ik op die lange, donkere lokken. Zweden is een terechte winnaar, hoewel ik het toch meer voor de allerschattigste Babushki uit Rusland had. Zo schattig dat ze zijn, ik wil ze uit het televisiescherm plukken, in een glazen kooitje stoppen en op mijn kast zetten. ’s Ochtends mogen ze me dan wekken met hun geweldige song. Party for everybody, kwestie van de dag met een vrolijke noot in te zetten.

Lekskes en party for everybody,

Ann-Sophie

6 gedachtes over “And the twelve points go to…

  1. Ik ben toch ook blij dat Zweden gewonnen heeft. Had Rusland gewonnen was, volgens mij dit hele Eurovisie songfestival een klucht geweest en dan hadden wij volgend jaar best onze Benidorm Bastards gestuurd, als tegenprestatie 😉

    Like

Wat jij mij wil zeggen.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s