Onverantwoord interessant!

Er zijn ontzettend veel dingen die ik interessant vind, maar ook ontzettend veel dingen die ik niet interessant vind. Maar toch wordt alles gemaakt of gekraakt door de manier waarop het overgebracht wordt. Een grappig, informatief, vlot geschreven artikel over het leven van de bladluis kan ontelbaar keer zo boeiend zijn dan nog maar eens een saaie opsomming over de outfit van een dertienjarig meisje die er niet in slaagt twee draken van zinnen te schrijven zonder een spellingfout wereldkundig te maken. Nochtans vind ik mode an sich interessanter dan het leven van de bladluis. (Ja, lieve lezer, ik weet dat ik hierbij een beetje mijn eigen ruiten in gooi, want ook ik pleit schuldig als het op posten van outfitfoto’s aankomt. Maar hé, ik ben geen dertien en ik schrijf ook over andere dingen. En een beetje zelfkritiek kan geen kwaad.)

Met lessen, op school, aan de universiteit of aan de hoge school, gaat het net zo. Een vak dat op zich heel erg interessant zou kunnen zijn, kan zo saai gegeven worden dat zelfs degenen die erg gepassioneerd zijn door het onderwerp op een gegeven moment afhaken. Aan de universiteit had ik zo’n paar proffen. Ze stonden daar vooraan, op hun verhoog, halvelings verstopt achter hun microfoon en ze lazen op zeer monotone toon voor uit hun eigen, super interessante, met zeer mooie en duidelijke zinnen, die werkelijk elke sterveling begrijpt, en met prenten volgeladen cursus. Ze keken niet op, ze stonden daar gewoon en lazen wat voor. Hoewel ik doorgaans wel van voorlezen of voorgelezen worden hou, apprecieerde ik die wekelijkse voorleessessies aan de universiteit zeker niet. Andere vakken, die op het eerste zicht wat minder interessant waren, of die ik in elk geval minder interessant vond lijken, konden dan weer de aangename verrassing van het schooljaar zijn. Een leerkracht wiskunde die lesgeeft met hart en ziel, die wiskunde voorstelt als het allerleukste en allernuttigste vak van de hele wereld. Wiskunde, je hebt het elke dag nodig, het schuilt in de kleinste hoekjes. De rekening in de winkel, uitrekenen hoeveel benzine je verbruikt. De juiste hoeveelheid zelfbruiner aan je dagcrème toevoegen, berekenen hoeveel WaightWatchers propoints je mag eten, tellen hoeveel minuten je nog moet wachten in de gietende regen vooraleer je bus opdaagt. Meten of dat prachtige kastje van Ikea of uit een of andere designwinkel wel in je woonkamer past en zo kan ik nog wel even doorgaan. Deze praktische zaken drukken je al met de neus op de feiten, je kan niet zonder wiskunde. Daar komt dan nog eens een laaiend enthousiasme bij dat zeer aanstekelijk werkt. Zo aanstekelijk zelfs dat ik bij momenten ook werkelijk geloof dat wiskunde het allerleukste vak van de hele wereld is.

Op televisie al van hetzelfde laken een pak. Programma’s met klinkende titels en prachtige inhoudsomschrijvingen, kunnen een absolute tegenvaller zijn. Andere programma’s, de duidingsprogramma’s in hoofdzaak, lijken op het eerste zicht dan wel wat saai, informatief en niet echt spannend maar vaak wordt deze informatie op een erg interessante manier gebracht. National Geographic maakt de prachtigste reportages over de meest banale zaken als het vallen van de regen, of de warmte van de zon. Scheire en de schepping gaat hier nog een stapje verder in. Lieven Scheire, die zichzelf als half mens, half wetenschapper omschrijft, confronteert de kijker met verschillende dimensies van de schepping. Vooral de minder bekende, maar grappige dimensies komen aan bod. De kwesties die aangesneden worden, beslaan de hele schepping en vaker nog de mensen die erin rondlopen. Een panel van vier leden krijgt van Lieven Scheire voorzetten om voor de vuist weg vreemde verhalen te achterhalen, kleurrijken en grappige weetjes te reconstrueren en merkwaardige voorwerpen te duiden. Daarbij komt nog eens dat je, over de aangehaalde dimensies van de schepping, ook nog eens heel wat interessante, opmerkelijke en niet alledaagse dingen te weten komt via een van de laatste en meest hippe social networksites, nl. Pinterest.

Serieuze dingen moeten niet altijd op een serieuze manier benaderd worden, en de dingen die vaak als leeg of hersenloos bestempeld worden mogen ook wel eens van een ernstige of onderzoekende kant bekeken en toegelicht worden. Het zit hem allemaal in de aanpak. Het is dus eigenlijk enkel het totaalplaatje dat telt, voor mij dan toch. Een paper zonder inhoud, maar met een mooie lay out levert geen punten op. Een sterke paper, waarbij helemaal geen aandacht aan lay out besteed is, gaat ook niet de beste beoordeling krijgen. Een sterke paper met een verzorgde lay out, dat is wat men wil. Dat geldt ook in de blogosfeer. Mooie foto’s kunnen trekken van een overvolle make-uplade is niet genoeg, je moet er ook nog iets nuttigs, interessant en relevant over kunnen vertellen, iets anders als de anderen. En enkel, ongetwijfeld wetenschappelijk correcte en relevante informatie over de verschillende hondenrassen verspreiden, trekt ook niet aan. Een leuke anekdote, een toffe foto of iets anders maken het geheel wat luchtiger. En natuurlijk is ook de persoonlijke aanpak, de huisstijl om het mooier te zeggen, belangrijk.

Ik wil dat mijn blog een verscheidenheid aan dingen biedt, en dat het geheel onverantwoord interessant is, net zoals de schepping door de ogen van Lieven Scheire of wiskunde volgens mijn wiskundeleerkracht. Soms lekker blond en leeg, over schoenen, schmink en kleren. Soms toch met wat meer inhoud of duiding over alles wat er in, op en rond de wereld gebeurt. Allé, toch in, op en rond mijn wereld.En om het allemaal nog een tikkeltje interessanter te maken, niet dat dat nodig is, maar een extraatje kan nooit kwaad, sluit ik af met een weetje. Wist je dat 6 mei de internationale anti-dieetdag is? Vast niet, ik wist het toch niet, maar dan weet je het nu. Laat dat extra koekje, of beetje chips dus maar smaken.

Lekskes,

Ann-Sophie

8 gedachtes over “Onverantwoord interessant!

  1. Shit, heb ik net die anti-dieetdag gemist.. mooi noten. :’) Ik snap je punt zeker, niet alles ziet er rozekleurig uit, of het mooie jasje, maar geen inhoud. Oh, ik had wel chips gegeten, ah toch nog er van genoten. xD Schoot mij even te binnen.

    Like

  2. Absoluut waar, wat je zegt over leraars en proffen. Ik heb mijn hele middelbare school gesukkeld met wiskunde omdat geen enkele leraar er ooit aan dacht om hun vak ook eens op de dagelijkse realiteit te betrekken zodat je wist waar die formules goed voor waren. “Hoe, moeten we het ook nog eens interessant en boeiend maken?” Nu kijk ik naar programma’s over ruimtevaart en denk hoe knap het is hoe ze dat allemaal zo goed kunnen berekenen.

    Like

  3. Ik vind Scheire en de Schepping (sorry Lieven, you’re still cute) echt een stom programma. Maar daar kan de Lieven niet aan doen. Zijn panel staat me niet aan.
    Ja. Ik kijk alleen voor Lieven 😀

    Like

Wat jij mij wil zeggen.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s